ORFANATO de Juan Antonio Bayona

España (2007)El orfanato

Duración: 100 min.

Música: Fernando Velázquez

Fotografía: Óscar Faura

Guión: Sergio G. Sánchez

Dirección: Juan Antonio Bayona

Intérpretes: Belén Roda (Laura), Fernando Cayo (Carlos), Roger Príncep (Simón), Geraldine Chaplin (Aurora), Mabel Rivera (Alicerce), Montserrat Carulla (Benigna), Andrés Gertrudix (Enrique), Edgar Vivar (Balabán), Óscar Casas (Tomás), Mireia Renau (Laura pícara), Georgina Avellaneda (Rita).

Laura regresa coa súa familia ao orfanato onde creceu, coa intención de abrir nel unha residencia para nenos discapacitados.

O pequeno Simón, fillo de

Laura e Carlos e que ten o virus do VIH comeza a deixarse levar por uns estraños xogos con amigos imaxinarios, o que fai que os seus pais comecen a preocuparse.

Un día preséntase na súa nova casa unha muller que di ser asistente social para propoñerlles tratamentos médicos para o seu fillo, que a muller sabe que foi adoptado.

Non lle fan caso e unha noite Laura atópaa nun dos locais do edificio.

Cando preparan a festa de bienvenida para os novos alumnos Simón pídelle á súa nai que lle acompañe á cueva de Martín, un neno que anos atrás viviu na casa. Ela enfadada pégalle.

Simón, que nunca vivira un comportamento igual da súa nai foxe, sen que daquela ninguén consiga atopalo, o que provoca a angustia de Laura e o desconcerto dos seus invitados, que finalmente non deixarán alí aos seus fillos.

Laura e Carlos buscan ao seu fillo por toda a casa e posteriormente pola praia, acudindo para iso a buscalo a unha cueva xunto ao mar. Pero non conseguen atopar nada do raparigo.

Laura oe estraños ruídos na casa que ela atribúe a Simón, aínda que non consegue atopalo por ningunha parte.

Recorre por iso á policía, e pensa que Benigna ten algo que ver no asunto. E un día, ao vela no pobo decide abordala, aínda que entón esta é atropelada.

A investigación da vivenda da muller lévalles a atopar películas antigas que lles revelan que Benigna era a nai de Martín, un dos nenos que viviu no orfanato, e que era rexeitado e obxecto de burlas polos demais por ser deforme, e parecer máis un monstro que un neno. Martín vivía encerrado no orfanato para evitarlle a dor e o rexeitamento, pese ao cal non conseguiron evitar que o raparigo morrese como resultado dunha broma cruel.

Ante a imposibilidad de atopar a Simón, Laura decide recorrer a unha parapsicóloga, que é capaz de percibir dor na casa, aínda que non consegue atopar ao neno.

Seguindo un xogo baseado en pistas ao que xogaba co seu fillo, chega á casita en que atopou ao chegar alí a Benigna. Tras iso abre o horno no que atopa varios sacos e neles aos 6 pícaros compañeiros de Laura, convertidos xa en po, comprendendo que morreron a mans da propia Benigna como vinganza pola morte do seu fillo.

Pese ao infrutuoso da procura de Simón, Laura segue oíndo ao seu fillo e decide por iso quedarse no orfanato pese a que o seu marido, cansado desa obsesión enfermiza decida marcharse.


Escribe un comentario

Tu email no ha sido utilizado Los campos obligatorios están marcados con *

*
*