Category Archives: A Biblioteca

23 de AbriL “Día do Libro 2014″

Con este video estraido da paxina do programa “paxina 2″ de televisión Española. Convidamovos a celebrar este día tan entrañable cun bo libro “un almorzo, un xantar ou unha cea aconpañada poLo noso mellor amigo” O libro


21 de marzo, Día Mundial de la Poesía: una invitación a la lectura

650_1000_poesia

Hoxe, día 21 de marzo, celebramos o día do xénero máis sublime da literatura, e con todo, o menos apreciado e o menos lido: a Poesía.

É cousa do pasado a poesía? Non diremos nada novo ao afirmar que, si xa é difícil vivir da literatura, resulta ciertamente imposible vivir da poesía. Penso en poetas españois contemporáneos: os primeiros que acoden á miña mente, de forma atropelada, teñen como ocupación o xornalismo (Andrés Trapiello), a empresa (Josep Lluís Aguiló), a docencia (Francisco Díaz de Castro, Guillermo Carnero) ou estiveron nun cargo público (Luís Alberto de Cuenca, Pere A. Martorell). Ou ata está o caso do gran Vicente Galego, que ata onde eu sé, traballaba nunha planta de reciclaje.

Non se vive da poesía

Iso está claro. A poesía, si seica, vívese. E isto é algo que temos que transmitir.

Como profesor en Secundaria, podo ser testemuña de como os mozos van perdendo (así, en xeral, porque sempre hai excepcións) a súa creatividade e a súa originalidad para acabar asimilando unha especie de mentalidad mercantilista e pragmática que, desgraciadametne, o ensino segue transmitindo. Si a iso unímoslle o pouco interese que suscita de seu a poesía (quero dicir, sen o resorte que poida causar algo ou alguén que a faga máis atractiva), esta non ten nada que facer contra todos os cantos de sirena que oe un adolescente hoxe en día.

E con todo, en moitas das ocasións nas que creei poesía cos alumnos obtiven resultados xeniais. Ata con eses alumnos etiquetados como “de necesidades educativas especiais”. Eles mesmos son os primeiros sorprendidos polos resultados. A semana pasada, por exemplo, lin aos alumnos de 4º uns haikus que fixeran eles mesmos en 2º, sen dicirlles quen eran os autores. Moitos só os recordaban vagamente, e agora, coa distancia do tempo, gozáronos e apreciraon, ¡sen saber que eran seus! read more »


ZAPATOS ITALIANOS Henning Mankell

18789262Henning Mankell demostrou en todas as súas novelas que o amor é un bálsamo que o cura todo, e en Zapatos italianos esa medicina natural propágase a través de cada unha das súas páxinas e tamén de cada un dos seus personaxes ata conseguir sanar máis dun alma tanto na ficción como na realidade.

 Fredrik Wellin é o personaxe principal de Zapatos italianos, e é, ademais, o encargado de exercer as funcións de narrador, o que dota á historia dun ton intimista e persoal, establecendo un cara a cara moi directo e conmovedor co lector.

 Fredrik Wellin, médico retirado, vive só nunha illa próxima á costa sueca, ata que a chegada dun antigo amor ao que abandonou no pasado irrompe no seu monótono pero buscado illamento. Trátase de Harriet, quen, gravemente doente, veu a pedirlle que cumpra a antiga promesa de mocidade de levala a unha lagoa ao norte do país. Harriet trae consigo a Louise, unha filla de ambos, de cuxa existencia el nada sabía. Obrigado, agora, a asistir ao lento final de Harriet e a crear uns vínculos paterno-filiales con quen, en realidade, é unha descoñecida, Fredrik iniciará unha viaxe cara á súa propia dor. Os erros do pasado sepultos na soidade da illa reavivan as súas remordimientos. Entre eles, o terrible segredo que o afastou da profesión e polo que decidiu fuxir do mundo.

 Así, o implacable inverno nórdico e o inhóspito paraxe no que habita o protagonista son un reflexo do seu interior. E a atmosfera sen carga e morte que se estende nesa inmensidade glaciar é o castigo que se inflinge a si mesmo. Atormentado pola culpa, Fredrik deberá saldar contas co pasado para, xa na vellez, recuperar a capacidade de vivir en compañía sen esconderse da realidade.

 Lonxe dos excesos do melodrama, Mankell retrata con sobriedade a un home sacudido pola traxedia. Na mellor tradición literaria sueca, logra que a paisaxe, desolador e inerme, dominado polo xeo que alcanza o horizonte, describa a elección vital do seu protagonista. Arriscada, existencialista e moi nórdica, Zapatos italianos é a oportunidade de descubrir a vertente máis intimista do gran mestre do xénero policiaco.

 Por todo iso, recomendo fervientemente ler Zapatos italianos, de Henning Mankell, unha boa novela, que nos fará reflexionar sobre a vida e que ao mesmo tempo saberá emocionarnos ata a medula.


Guía de usuarios da biblioteca

portada-guia-blog