Na Festa da Chiba asistimos a un dobre retorno. Mentres Urania visita ao seu pai en Santo Domingo, volvemos a 1961, cando a capital dominicana aínda se chamaba Cidade Trujillo. Alí un home que non súa tiraniza a tres millóns de persoas sen saber que se xesta unha maquiavélica transición á democracia.
Vargas Llosa, un clásico contemporáneo, relata o fin dunha era dando voz, entre outros personaxes históricos, ao impecable e implacable xeral Trujillo, alcumado a Chiba, e ao sosegado e hábil doutor Balaguer (sempiterno presidente da República Dominicana).
Cun ritmo e unha precisión dificilmente superables, este peruano universal mostra que a política pode consistir en abrirse camiño entre cadáveres, e que un ser inocente pode converterse nun agasallo truculento.
Con esta novela de aventuras de ritmo trepidante, César Mallorquí soubo encaixar perfectamente as pezas dun crebacabezas. Un rapaz superdotado intelectualmente, aínda que demasiado vulnerable no plano afectivo, vaise ver involucrado nun complicado plan de vinganza orquestrado por un poderoso narcotraficante boliviano de cocaína. Polas rúas de Madrid, entrecrúzanse as vidas dun asasino a soldo, dunha emigrante latinoamericana e dun adolescente.
A estrada, novela galardoada co premio Pulitzer 2007 e best seller literario do ano en Estados Unidos, transcorre na inmensidade do territorio norteamericano, unha paisaxe literalmente queimada polo que parece ser un recente holocausto nuclear. Un pai trata de salvar ao seu fillo emprendendo unha viaxe con el.Rodeados dunha paisaxe baldío, ameazados por bandas de caníbales, empuxando un carriño da compra onde gardan as súas escasas pertenzas, percorren os lugares onde o pai pasou unha infancia recordada ás veces en forma de breves bosquexos do paraíso perdido, e avanzan cara ao sur, cara ao mar, fuxindo dun frío «capaz de romper as rocas». Unha narración que impresiona; pois conxuga de forma maxistral a traxedia, o amor e a esperanza. Os diálogos son sobrios; pero moi reveladores e cargados de tenrura.
As enigmáticas desaparicións de nenas do colexio das nais lazaristas de San Gervasio son o punto de inicio da aventura indagatoria que ten como protagonista a un cliente do manicomio, quen, obrigado a converterse en investigador, verase envolvido en toda clase de contratempos dos que logrará saír levando a cabo o seu labor e descubrindo unha intrincada farsa de xente podente. Aparentemente nivelada e lisa, a escritura de Mendoza constitúe un espléndido exemplo de investigación literaria persoal, allea a todo mimetismo, que profunda nas posibilidades de volver do revés, sen infrinxilas a primeira vista, as posibilidades do relato tradicional, e indagar así, como un bo detective, ou como un personaxe de Henry James no debuxo que se nos mostra ao dorso do tapiz da trama. Unha farsa burlesca e unha sátira moral e social que ten as súas raíces últimas na picaresca e no modelo cervantino.
Excéntrico, ególatra, misterioso, huraño, perfeccionista, xenio… Todos estes cualificativos podería ser aplicados a este escritor que cunha soa obra de gran éxito, “O gardián entre o centeo” decidiu illarse e defender, de forma obsesiva, a súa privacidade.
Morreu alguén que nunca existiu.
Como miles de neoyorkinos, Richard Sherman (Tom Ewell) se ha quedado trabajando en agosto mientras su mujer e hijos disfrutan de unas gratas vacaciones en el campo. Siguiendo las recomendaciones de su esposa, está dispuesto a no fumar, no beber, acostarse pronto y sobre todo no echar una cana al aire. Pero la tentación aparecerá, en forma de mujer, al conocer a una despampanente vecina (Marilyn Monroe), tan sexy como ingenua.
Imaxinación e aventura son dous dos ingredientes desta obra, que nestas narracións de Méndez Ferrín acadan un clímax épico que se vai esvaíndo lenemente, nun inquedante espacio lírico.o mundo imaxinario que recrea maxistralmente Méndez Ferrín devólvenos ós territorios da lei da cabalería e do amor cortés.A recuperación dos vellos heroes, Rei Artur, Guenebra, Lanzarote, Merlín. . ., supón o anovamento do pulo creativo, da tensión imaxinaria. A materia de Bretaña proporciónanos un camiño de recuperación da vella enerxía narrativa polo regreso ás fontes.Mailos heroes cos seus grandes ideais tráennos o alento quente da enerxía aventureira. ¿Quen non está xa canso de insignificantes anti-heroes, de homes sen atributos erixidos en insoportables protagonistas? Benvidos outra vez o noble Arturo, o grande Merlín, o forte Lanzarote, a bela Xenebra. O noso tempo revísteos de dúbidas máis fortes, tingue de inevitable escepticismo as súas reflexións, quizais advirte inconfesables desexos nas súas relacións, pero, ó cabo, seguen a ser auténticos heroes. Abrámoslle, pois, por sempre, as terras de Galicia.
Nassima é unha nena de dez anos, nacida no Afganistán dos talibáns, que se resiste a aceptar as novas normas e restriccóns que “uns homes con barbas longas e ollos enfurecidos” impoñen ás mulleres. A cativa non concibe a perda repentina da súa liberdade e decidirá vivir unha apaixonante aventura antes que fuxir do seu país envolta nunha alfombra do xeito que lle propón o seu pai. O seu amigo Mohamed será o seu mellor compañeiro nesta historia dos nosos días, arriscada e valente.
“Se o home fracasa en conciliar a xustiza e a liberdade, fracasa en todo.”
O 4 de xaneiro cumpríronse 50 anos do falecemento de Albert Camus un dos intelectuais máis importantes do século XX, cuxo pensamento e obra marcaron, como poucos, á historia do pensamento e a cultura francesa, europea e occidental.
nacera en Mondovi, Alxeria o 7 de novembro de 1913. Formouse no seu país natal pero tivo que interromper os seus estudos por mor dunha tuberculose. Interesado no teatro, relacionouse sempre con grupos moi ligados á clase traballadora. Chegou a Paris no ano 1940 e pronto comezou a traballar como xornalista no xornal Paris-Soir. Un ano antes publicara Vodas un pequeno libro baseado en reflexións de viaxes.
José Emilio Pacheco naceu na Cidade de México o 30 de xuño de 1939. A súa obra foi recoñecida moi pronto: desde a década dos cincuenta xa figuraba en antoloxías á beira dos grandes poetas de Latinoamérica. Estudou na Universidade Nacional Autónoma de México. Ademais de publicar poesía e prosa e de exercer un maxistral labor como tradutor, traballou como director e editor de coleccións bibliográficas e diversas publicacións e suplementos culturais. Dirixiu, á beira de Carlos Monsiváis, o suplemento da revista Estaciones; foi secretario de redacción da Revista da Universidade de México. Dirixiu a colección Biblioteca do Estudante Universitario. foi docente en diversas universidades do mundo e investigador do INAH.